اشعار و سخناني از دو شاعر بزرگ، مارگوت بيکل و احمد شاملو

را براتون تهيه کردم.

نه از آن جهت که شعري يا مطلبي آورده باشم،

بلکه به اين نيت تا

ظرايفي را به ياد آوريم.

چه، ما آدمها

اگر درست انديشه نکنيم،

همواره در خطريم!


             ************

گاه

آنچه ما را به حقيقت مي رساند

خود از آن عاري است

زيرا

تنها حقيقت است

که رهائي مي بخشد


               ***************

من آموخته ام

به خود گوش فرا دهم

و صدائي بشنوم که با من مي گويد:

”اين لحظه“ مرا چه هديه خواهد داد؟

نياموخته ام

گوش فرا دادن به صدائي را که با من در سخن است

و بي وقفه مي پرسد:

من ”به اين لحظه“ چه هديه خواهم داد؟


                    ******************


تنها آنکه بزرگترين جا را

به خود اختصاص نمي دهد،

از شاديِ لبخند بهره مي تواند داشت.

آنکه جايِ کافي براي ديگران دارد،

صميمانه تر مي تواند

با ديگران بخندد،

با ديگران بگريد.

                   ****************

روزت را درياب

با آن مدارا کن

اين روز از آنِ توست

بيست و چهار ساعت کامل.

به قدر کفايت وقت هست

تا روزي بزرگ شود

نگذار هم در پگاه فرو پژمرد.


                   ******************


زندگي به امواج دريا ماننده است،

چيزي به ساحل مي برد و چيزي ديگر را مي شويد

چون به سرکشي افتد،

انبوه ماسه ها را با خود مي برد

اما تواند که تخته پاره اي با خود به ساحل آرد

تا کسي بام کلبه اش را

بدان بپوشاند.

                   ***************

موطن آدمي را بر هيچ نقشه اي نشاني نيست

موطن آدمي تنها در قلب کساني است،

که دوستش مي دارند.


                    ****************


آيا اين توهين به منزلت انسان نيست

که اين چيز شگفت انگيز،

اين اسباب موسوم به ميز و سيستم فکري،

فقط و فقط بر عرصة خاک در تملک اوست

وآن وقت گوسفند وار به دنبال احکام بيمارگونه اي مي افتد

واين مفکرة زيباي پرور آفرين را بلا استفاده مي گذارد

و از آن آلت معطله مي سازد؟


                  *********************

انسان يک موجود متفکر منطقي است

و لاجرم بايد نيرومند تر از آن باشد که

احکام بسته بندي شده را

بي دخالت مستقيم تعقل بپذيرد.

پذيرفتن و تعصب ورزيدن بر سر آنها،

توهين به شرف انسان بودن است.

ما خيلي از چيزها را پذيرفته ايم بدون

آنکه يک لحظه بيرون رفته باشيم

و از آن بالا به آنها نگاهي انداخته باشيم.


              ****************

ما بايد در هر لحظه خودمان را به محاکمه بکشيم

که آيا واقعاً آنچه مي گوئيم و مي کنيم درست است؟

ما حق نداريم کم بدانيم.

ما حق نداريم بليزيم.

ما حق نداريم اشتباه کنيم.

ايمان بي مطالعه سد راه تعالي ما است.

/ 9 نظر / 12 بازدید
ستاره

سلام خوبيد؟....سپاسگذارم که به من سر میزنید نوشته های قشنگی گذاشتيد... سيو کردم..همشو بخونم.. من آپديتم منتظر حضور گرمتون هستم..

محمد

سلام ناهيد عزيز اميدوارم حالت خوب باشه خيلی زيبا بود و باز هم ممنون که بهم سر ميزنی من دوباره اپ کردم

هادی کلیپ

سلام اميدوارم که خوب باشی و خسته نباشی ممنون که سر زدی و تحملمون کردی مطالب زیبا و فیلسوفانه و ایهام داری بود هر کدومو چند بار خوندم تا ... موفق باشی به امید فردایی بهتر در پناه خالقمان تا بعد.

عمو داوود

سلام ناهيد عزيزم. ممنون که هميشه به ياد عمو داوود هستی. خانمی ببخش ديگه کم بهت سر می زنم از وقتی که فيلتر شدم ديگه کم می يام. ناهيد گلم مثل هميشه زيبا و خوب نوشتی هميشه برای امدن به اينجا لحظه شماری می کردم چون هميشه زيبا بوده است. هميشه دوستت دارم مواظب خودت باش خدانگهدارت

همراز

سلام ناهيد جان مثل هميشه جالب و پر محتوا موفق باشی خوشحال می شم از حضورت

مهدی

سلام خواهر خوبم کيف کردم افرين

ستاره

سلام عزيزم شعرای قشنگی گذاشتی تو وبت من آپم ...منتظرتم

هدايت

واقعا زيباست خانوم با سليقه يه سر به من ميزنی؟