حال پريشان دل من :

خدايا ..چه لحظه هايي که در زندگي ترا گم کردم اما تو هميشه

کنارم بودي ...چه دقيقه ها که حضورت را فراموش کردم اما تو

فراموشم  نکردي...چه ساعت هايي که غرق در شادي و غرور، تو

 رو که پشت همه موفقيت هام قايم شده بودي از ياد بردم اما تو

هميشه به يادم بودي ...چه روزهايي که سرم تُو لاکم کردم و توي

 غصه هايي که فکر ميکردم تو براي تلافي کارهاي بدم برام

فرستادي دست و پا زدم ، اما تو هميشه کاري کردي که به صلاح

من است ...وقتي خسته از همه جا و همه کس نااميدانه به تو پناه

 آوردم تو پناهم دادي...وقتي از آدم هاي دور و برم دلم گرفت ... و

دنيا غم هاش و بهم ارزوني کرد تو به قلبم آرامش دادي...  تو با

حضورت به خنده هام هدف دادي ، به گريه هام دليل دادي ، به

زندگيم ، به نفس کشيدنم رنگ دادي...وقتي قلبم تپيد تو همه

عظمت و بزرگيت رو تو قلب کوچک و خسته ام جا دادي...وقتي

دوستام درددلاشون را برام گفتن و من خالصانه رو به درگاهت

براشون دعا کردم فهميدم که غم و غصه هاي ديگرون بارش

سنگين تر از از غصه هاي خودمه...اون وقت تو وجودم شيرينيه به

 ياد ديگران بودن رو چشيدم ...وقتي بهم بخشيدي و ازم گرفتي

فهميدم اين معادله زندگيه نه غصه خوردن واسه نداشته هاش ...

 نه شاد بودن واسه داشته ها ...  و وقتي به ازاي نداشته ها  بهم

 چيز هاي ديگه اي دادي اونوقت به بزرگي و مهربونيت بيشتر پي

بردم ...و فهميدم بيشتر از اون چه که هستي بايد مهربون باشي

...خدا جونم خيلي دوست دارم خيلي زياد و به خاطر همه چيز

ممنون..... خدايا به خاطر سه چيز سپاسگذارم    دادن هايت   

ندادن هايت    گرفتن هايت....... دادن هايت را نعمت ، ندادن هايت

 را رحمت ، گرفتن هايت را  حکمت

 
خدايا مرا ببخش....اگر بر خلاف جريان رود توست...مرا ببخش ، اگر

 شادابم و جسور...اگر بي عقلم و عاشق

خدايا مرا ببخش..اگر بر خلاف طبيعت تو آفريده شده ام..اگر ذره

ذره ي وجودم را از عشق آفريده اند.. اگر عشقم گناهي

نابخشودني است و اگر گناهم را دوست مي دارم

خدايا مرا ببخش..مرا ببخش اگر هيچ گاه فراموشت نکرده ام...مرا

ببخش اگر شاخه هاي تاريک ، و علف هاي هرز را کنار زده ام و به

روشنايي ، و به نور رسيده ام...مرا ببخش اگر باران را با دست

هاي پست خود آلوده ساخته ام..مرا ببخش اگر بر زمينت پاي مي

گذارم و اگر به شوق ديدن تو در آسمانت ، پرواز مي کنم...مرا

ببخش اگر با چشمان خود خورشيد را در انبانه ي سينه ام انباشته

 مي کنم...مرا ببخش اگر مترسک باغچه ي قلبم ايمانم را پرواز

داده است و اگر تو رادر ميان خوشه هاي قلبم پنهان ساخته ام.مرا

 ببخش اگر فراموش کرده ام نام تو را و اگر با طنين لب هاي او به

نام هاي تو مي رسم

خدايا مرا ببخش اگر اينگونه ام....خدايا مرا ببخش


به حرمت علي و به حرمت شبهاي عزيز  منم دعا كنين

التماس دعا

                             يا علي مدد

                  

/ 8 نظر / 12 بازدید
مهدی

” زندگي دکمه بازگشت ندارد. “ * پس بيين چقدر وقت داري واسه اينکه دستهاي گرم همه آنهايي رو که دوستت دارن بفشاري يا صداي خنده هاشون رو بشنوي؟**

مرتضی

سلام شرمنده دير سر زدم ديگه درس نميزاره شايد کمتر بيام شهادت مولای متفيان امام علی ع تسليت باد

عمو داوود

سلام ناهيد عزيز. نماز و روزه هاتون قبول. خانمی اول از همه يه چيزی رو بگم من هر وقت به وبلاگتون که می يام چون تو تبريز خدمت کردم وقای اون عکسی رو که از ساختمون وسط الگليه رو می بينم يه جورايی شاد می شم و خواستم تشکر کنم از گذاشتن اين عکس. درضمن مطلبت خيلی قشنگ و پر محتوا بود آفرين به حسن سليقه اتون. خانمی کتاب الهی نامه علامه حسن زاده آملی حتما بخونيد جملات بسيار زيبايی گفته شده در اون کتاب. ناهيد جان در اخر بايد عرض کنم شما يکی از اون اشخاصی هستی که واقعا برای من قابل احترام هستيد و از دوستی با شما به خودم می بالم. اگر يکم دير بهتون سر زدم بايد منو به بزرگی خودت ببخشی چون رنجوندن خاطر شما خيلی خيلی ناراحتم می کنه. دوست خوبم خيلی برام عزيزی. مواظب خودتدوستدار هميشگی ناهيد گل.......عمو داوود

مهدی

سلام ناهيد خانم صبحت بخير چه مناجات قشنگی بود يا علی،عشق از تو دلداری خريد ...

مهدی

سلام مهربون صبح بخير.

.::. مهدی .::.

سلام من آپ كردم ... خوشحال میشم یه سری بزنی

هادی

سلام وبلاگ قشنگی داريد به منم سر بزنيد ممنون ميشم موفق و شاد باشيد

MOHAJER