Your Image Thumbnail

عشق...

عشق دل خواهد ،دل درد آشنا

تا به اكسيري كند خاكش طلا

دل كه نشناسد بجز سوداي عشق

ميشود جولانگه عنقاي عشق

دل كه از جان ترك هر سودا كند

عشق در آن منزل و ماواء كند

گر نبودي عشق ،خود هستي نبود

ذوق جام و نشئي مستي نبود

كرد اول خالق موت و حيات

عشق را فرمانرواي كائنات
 
عشق با آب و گل آدم سرشت

شد عجين با طينت زيبا و زشت

برد هر فرد زين جمع پريش

بهره اي در خورد استعداد خويش

عشق را آن كو به جان همدم نمود

خلقت عشق و بلا توام نمود

اين دو هرگز نيستند از هم جدا

هر كجا عشق هست مي بايد بلا

تا نه هر بي درد آسايش طلب

عاشقم گويد گريزد از تعب

اي بسا دل كو شده با عشق يار

كرده رسوا عاشقي پايان كار

آري ،آري بي تمناي بلا

ادعاي عاشقي باشد خطا

                                                        Your Image Thumbnail

 تقديم به عزيزترينم              

            

                

/ 1 نظر / 12 بازدید
MOHAJER